Gamarra, Karemë – Poeti-fëmijë

Të uroj…
.
.
.Po të uroj dit’ kadifé,
.
.Iris, zambak edhe luleshegë,
.
.Një ditë me gjethe dhe me degë,
.
.Një ditë dhe më pas një ditë të re.
.
.
.Një ditë gruri, një ditë vreshte,
.
.Një ditë fiqsh edhe muskat,
.
.Një ditë rrushi delikat,
.
.Një ditë pëllumbash, turtulleshe.
.
.
.Të uroj ditën diamant-hënë,
.
.Zefir edhe porcelan,
.
.Një ditë lila dhe jargavan,
.
.Një ditë mëndafshi, e imja nënë.
.
.
.Edhe më pas, një ditë më tepër,
.
.Të lehtë, të lehtë, një ditë më shumë,
.

.Deri në fund të dashurisë lumë
.
.Një agim dhe më pas një agim tjetër.

.
.
.Pasi kjo ndjenjë për ty o nanë,
.

.Nuk mundet të shterrojë kurrë
.
.Sikundër dridhje uji në gurrë,
.
.Sikunder qielli, deti i paanë…
.
.
.
.Çanta ime
.
.
.
.Çanta ime, mijra arom’ erë.
.
. Çanta ime mban erë mollë,
.

.Libër, bojë edhe gomë,

.
.Dhe të gjithë lapsat ngjyrë ylberë.
.
.
.Çanta ime erë portokalle,
.
.Hallvë edhe lëkurë lope,
.
.Erëra të mira të çka ne hamë,
.
.Dhe të objekteve prej cope.
.
.

.Fiku, rrushi edhe arra,
.

.I ëmbli mjaltë, e arta letër,
.
.Guaca e detit, e lules fara,
.
.Një copë dru nga barka e vjetër.
.
.
.Kauboj edhe caraca,
.
.Shkumësa dhe karamel,
.

.Grimca letrash dhe kërcaca,
.

.Zara të mbushura me qiell.

.
.
.Flokët e gjata të mamasë,
.
.Faqja e butë e babës tatë,
.

.Mëngjeset e lagura me vesë,
.
.Trëndafil dhe çokollatë
.
.
.

.Pierre Gamarra (lindur në Tulon 1919). Gazetar, shkrimtar dhe dramaturg francez. Origjina baske dhe oksitane e prindërve ndihet fort në veprën e tij të dendur. Bashkëpunon me shumë revista letrare dhe shkruan për të vegjël dhe të rritur. Librat e tij njihen në mjaft vende të botës.
.
Poezitë u shqipëruan nga Xixa
.
.
.
.
.Macja dhe dielli
.
.

.Macja hapi sytë
.
.Dhe dielli u fundos
.
.Macja mbylli sytë
.
.Dhe dielli u burgos.
.
.
.
.

.Ja përse në terr
.
.Kur macja hap sytë
.
.Shoh në errësirë
.
.Dy gaca diell-dritë.
.
.
.
.
.
.E dua mamanë
.
.
.E dua tim’ motër
.
.Për sytë e kaltër,
.
.E dua tim vëlla
.
.I çiltër sa ska,
.
.E dua dhe babanë
.
.Zemër e paanë,
.
.Edhe nuk mund
.
.Sigurisht jo
.
.Të them përse
.
.E dua mamanë.
.
.Bile habitem
.
.Në se pyetem,
.
.Pasi e dua
.
.sa edhe veten.
.

.A nuk është nëna
.
.Një diell-ndjenjë
.
.Që na ushqen
.
.Motrën, vëllain,
.
.Mua dhe babain?
.
.
.
.Moris Karemë (Maurice Carême, Wavre 12 maj 1899 – Anderleht 13 janar 1978) Poet belg i gjuhës franceze. I lindur në gjirin e një familjeje më se modeste, fillon të shkruajë në moshën 15 vjeç. Mesues dhe më pas shkrimtar me kohë të plotë, pas një periudhe të parë futuriste, i kthehet një poezie të thjeshtë me frymëzim nga jeta e zakonshme. Vepra e tij është përkthyer në një varg gjuhësh dhe e çmuar nga mjediset letrare.
.
Poezitë u shqipëruan nga Xixa

2 Përgjigje te Gamarra, Karemë – Poeti-fëmijë

  1. N.Ago thotë:

    Ç’urime të këndshme!…

  2. Drita thotë:

    Pershendetje!

    Poezite e shqiperuara jane vertet te bukura.

    Urime “Xixes” per prurjen e tyre ne shqip.

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshojeni )

Po lidhet me %s

Këtë e pëlqejnë %d blogues: